تحقيقات يك دانشمند ژاپنى نشان مى دهد،هزار قطره آب معمولى با اضافه شدن يك قطره از آب زمزم، خواص زمزم را پيدا مى كند

نتايج تحقيقات با استفاده از فناورى نانو نشان مى دهد آب زمزم در مكه مكرمه، آب معمولى نيست بلكه از خواصى برخوردار است كه در هيچ يك از آب هاى جهان پيدا نمى شود.
شبكه تلويزيونى العالم به نقل از پايگاه اينترنتى باب، با اعلام اين مطلب توضيح داد: نتايج تحقيقات نانو تكنولوژى يك دانشمند ژاپنى نشان مى دهد اگر يك قطره از آب زمزم به هزار قطره آب معمولى افزوده شود، آن هزار قطره آب معمولى، خواص آب زمزم را پيدا مى كنند.


دكتر ماساروا يموتو از محققان ژاپنى افزوده است در تحقيقات و مطالعات علمى خود بر آب زمزم با استفاده از فناورى نانو نتوانسته است هيچ يك از خواص آب زمزم را تغيير دهد.
دكتر ايموتو گفته است آب زمزم منحصر به فرد و از آب هاى ديگر متمايز است و ساختار بلورى آب زمزم با همه آب هاى جهان متفاوت است.
اين محقق ژاپنى اظهار داشته است همه مطالعات و تحقيقات در آزمايشگاه ها نتوانست هيچ يك از خواص اين آب را تغيير دهد و ما تاكنون نتوانسته ايم علت آن را تشخيص بدهيم.
وى در پايان گفته است آب زمزم يك آب معمولى نيست.
گفتنى است دكتر ايموتو بنيانگذار نظريه تبلور ذرات آب است.
http://www.nooreaseman.com/forum61/thread14395.html

نسبیت خاص نظریه‌ای دربارهٔ اصول نسبیت و حرکت در چهارچوب‌های لخت می‌باشد. این نظریه در سال ۱۹۰۵ میلادی توسط آلبرت اینشتین فیزیکدان آلمانی الاصلی که تابعیت آمریکایی داشت مطرح شد. نسبیت خاص درک فیزیکی ما را از شماری از پدیده‌های اطراف خود که پیش از آن توسط نسبیت نیوتن و معادلات گالیله بررسی می‌شدند تغییر می‌دهد.

تاثیر نسبیت خاص هنگام بررسی اجسام در حال حرکت با سرعت‌های بسیار زیاد (نزدیک به سرعت نور) قابل ملاحظه می‌شود. بنابر این نظریهٔ نسبیت همانطور که اصل همخوانی فیزیک ایجاب می‌کند باید نتایج مشاهدات قبلی را به شکل کامل تری بیان کند. در ادامه همانطور که خواهید دید داریم :

) تبدیلات لورنتس) = (تبدیلات گالیله( ‎

البته در نظر داشته باشید که هنگامی که c به سمت بی نهایت می‌رود ( همانطور که پیش از اثبات متناهی بودن سرعت نور فرض می‌شد ) کسر v/c به سمت صفر می‌رود. این بدان معناست که تبدیلات لورنتس که اساس نظریهٔ نسبیت خاص هستند در سرعت‌های بسیار کم نسبت به نور، نتایج یکسانی را با معادلات گالیله که اساس نسبیت نیوتونی هستند به دست می‌دهند

اصول موضوعهٔ نسبیت خاص

نسبیت خاص مانند هر فرضیهٔ دیگری بر اساس دو پنداشت پایه ریزی شده است. بر اساس این فرض‌ها و با استفاده از تبدیلات لورنتس نسبیت خاص شکل می‌گیرد.

 اصل موضوع اول: اصل نسبیت

قوانین فیزیک در تمام چارچوب‌های لَخت یکسان هستند و هیچ چهارچوب لخت مرجعی وجود ندارد.

این اصل که پیش از نسبیت خاص در نسبیت نیوتونی نیز بوده است بیان می‌کند که تمامی چهارچوپ هایی که با سرعتی ثابت (بدون شتاب) حرکت می‌کنند هم ارز و یکسان هستند ، بدین ترتیب هیچ چهارچوب لختی بر چهارچوب دیگر برتری یا با دیگری تفاوت ندارد.

به سخنی دیگر اصل نسبیت (با در نظر گرفتن یک شرایط ایده آل) می‌گوید که اگر شما در آزمایشگاه سربسته‌ای قرار داشته باشید و آن آزمایشگاه با سرعت ثابتی نسبت به زمین حرکت کند، شما با هیچ روشی نمی‌توانید تعیین کنید که سرعت‌تان نسبت به زمین چقدر است. در این بیان از اصل نسبیت فرض شده است

به نام خدا

نیرو

در فیزیک ما تا به حال با چهار نوع نیرو آشنایی داریم

1 –نیرو گرانش

2- نیرو الکترومغناطیس

3- نیرو قوی هسته ای

4-نیرو ضعیف هسته ای

ابتدا در این چند پست  تاریخچه ای کوتاه از این نیرو ها را بررسی می کنیم تا شناختی از آن را به ما بدهد و سپس به بررسی نیرو های مورد بحث می پردازیم.

تاریخچه ای کوتاه از نیروی گرانش

منشا نیروی گرانش:

لااقل از زمان یونانیان ، دو مسئلۀ  شگفت انگیز وجود داشته است (1) اجسام افتان که در نزدیکی سطح زمین رها می شوند.(2) حرکتهای سیارات. گر چه در آن زمان هیچ دلیلی برای ارتباط این دو مسئله وجود نداشت،اما امروز می دانیم که این دو از یک نیرو _گرانش_ناشی می شوند. در واقع این نیرو حرکت خورشید را در کهکشان راه شیری خود ما، حرکت کهکشان در خوشۀ محلی کهکشانها،و در نتیجه در کل عالم تعیین می کند.خلاصه آنکه، نیروی گرانشی ،و قانونی که این نیرو را توصیف می کند، ساختار، تحول، و سرنوشت نهایی عالم را کنترل می کند((جمله آخر با دید کلاسیک مطرح می شود)).

اولین کوشش برای توصیف حرکت سیارات را کلودیوس بطلمیوس (قرن دوم پس از میلاد) انجام داد.او مدلی را برای منظومۀ شمسی به وجود آورد که در آن سیارات،همراه با خورشید و ماه ،دور زمین می چرخیدند. متاسفانه ، برای توصیف مدارهای پیچیدۀ سیارات در این چارچوب مرجع هندسی، بطلموس مجبور به وارد کردن فلکهای تدویر شد که سیاره در آن دور دایرۀ کوچکی

می گشت که مرکز آن روی دایره بزرگتری به مرکز زمین حرکت می کرد.

البته،امروز این مدل را از این رو طرد می کنیم که قانونی را که هر حرکت شتابداری را باید به حساب  نیروی ناشی از جسمی در محیط حرکت گذاشت نقص می کند- در مرکز دایره های کوچک جسمی وجود نداشت که نیروی لازم برای حرکت مرکزگرا را تامین کند.

تا قرن شانزدهم طول کشید تا نیکولاس کوپرنیکوس طرح خورشید مرکز را مطرح کرد که در آن زمین و دیگر سیارات دور خورشید می گشتند.منظومۀ شمسی کوپرنیک هم، مانند مدل بطلمیوس ،فقط مبتنی بر هندسه بود زیرا هنوز مفهوم نیرو معرفی نشده بود.با وجود این،مدل کوپرنیکی گام بلندی به جلو بود، زیرا چارچوب مرجع درستی را برای شناخت فعلی ما از منظومۀ شمسی فراهم ساخت.

بر مبنای تحلیل دقیق داده های رصدی از حرکتهای سیاره ای، یوهانس کپلر سه قانون را مطرح کرد که این حرکت ها را توصیف می کنند. با این همه، قانونهای کپلر فقط تجربی بودند صرفا حرکت سیارات را بدون هیچ مبنای مبتنی بر نیروها توصیف می کنند. پیروزی بزرگ رشتۀ تازه تاسیس مکانیک در قرن هفدهم آن بود که ایزاک نیوتون توانست قانونهای کپلر را از قانونهای مکانیک خود به دست آورد و قانون گرانش خود را پیشنهاد کند. نیوتون توانست با استفاده از همین مفهوم حرکت سیارات  و اجسام افتان را در نزدیکی سطح زمین توجیه کند.

 نیوتون بعد ها نوشت : به این فکر افتادم که گرانی تا مدار ماه ادامه دارد.... و در نتیجه نیروی لازم برای نگه داشتن ماه در مدارش را با نیروی گرانی در سطح زمین مقایسه کردم ، و دریافتم که پاسخ آنها بسیار نزدیک به هم است

به نام خداوندگار جهانیان فیزیک نو(قسمت اول) فیزیک نو مقارن قرن بیستم پا به عرصه وجود گذاشت و مخصوصا از رویداد های اتمی و زیراتمی بحث می کرد. این فیزیک برای توجیه رویدادهای ماده بی جان راه نوی نشان داد. این راه سرانجام تمام مشکلاتی را که از هر سو برای مکانیک کلاسیک پیش آمده بود مرتفع ساخت. با یک نظر اجمالی به عرصه وسیع فیزیک جدید سه شاخص بارز دیده می شود. اول، مطالعاتی که پلانک،پروفسور دانشگاه برلن،در سال 1899منتشر کرد جلب نظر می کند.منظور وی این بود که در مکانیک کلاسیک تغییراتی به کار برد که به مدد آن بتوان اموری را که در تجارب مربوط به تابش دیده می شود بیان کرد و نشان داد که علت این که انرژی اجسام کلا تبدیل به تابش نمی شود چیست.چنان که می دانیم بیان این امور تجربی به ظن قوی موجب نفی یکی از سه حکم پیوستگی حوادث فیزیک یا علیت یا امکان نمایش رویدادها به مدد تغییرات واقع در فضا و زمان است.از مطالعات وی چنین بر می آورد که فرض پیوستگی حوادث فیزیک باید کنار گذاشته شود و،به عبارت دیگر ،پس از تامل کافی باید گفت که دگرگونی های این جهان از حرکت اتصالی در فضا و زمان ناشی نیست، بلکه این تغییرات به نحوی انفصالی هستند. فیزیک کلاسیک عالم را از ماده و تابش می دانست؛ماده نیز مرکب از اتم ها و تابش عبارت ازامواج بود.پلانک تابش را نیز مانند ماده که ترکیبش از اتم  مسلم بود از اجرای غیر قابل تجزیه ای مرکب دانست. وی فرض کرد صدور پرتو ازماده مانند جریان آب از لوله نیست،بلکه شبیه گلوله هایی است که از مسلسل خارج می شود.پلانک هر یک  از این مقادیر منفرد انرژی  را کوانتوم نامید.ماکس پلانک

• فائده برهان یقین است و یقین پیدا کردن حق است...بوعلی
• نمایه ای از اهداف
• قایم موشک بازی دانشمندان در بهشت !!!!
• كشف اسرار جديد از آب زمزم
• هنوز نمي دونم صحتش را شما نظر دهيد!
• گفتاری پیرامون
• نسبیت خاص
• نیرو
• پیرامون احوالات استاد شهریار
• الکترومغناطیس
• مکاتب فلسفي از دیدگاه امام خميني(ره)
• فیزیک نو(قسمت اول)
• به دنبال اثبات جهان اصالت موج در جهان
• فیزیک نو
• تاثیر امواج نیت بر ملوکول آب
• در وصف حضرت آیت الله معظم خامنه ای کبیر
• پارادوکس گربه شرودینگر و نسبیت اخلاق
• فیزیک کوانتوم چیست؟
• طبق مدارک مستند ،آلبرت اینشتین هم مسلمان (شیعه) بوده است
• نامه نگاری محرمانه انیشتین به آیت الله بروجردی
• اتم چیست؟
• موج چيست و چگونه به ‌وجود مي ‌آيد؟
• كوارك چيست؟
• فيزيك و فلسفه
• فلسفه چيست؟